Żywność z drukarki 3D – jak powstaje i dla kogo jest przeznaczona?

Żywność z drukarki 3D

Artykuły spożywcze z drukarki? To, co wczoraj było science fiction, teraz jest możliwe. Drukarki spożywcze 3D mogą tłoczyć żywność, nadając jej określone kształty. Niektóre produkują nawet drukowane mięso, które imituje jego włóknistą strukturę. Podobno stek z drukarki ma stać się w przyszłości substytutem mięsa. Pewna izraelska firma twierdzi, że jej metoda umożliwia wytwarzanie dowolnego rodzaju mięsa. Znamy kraj na świecie, który wyraził zgodę na dopuszczenie tych drukowanych artykułów do powszechnej sprzedaży.

Żywność drukowana w 3D może odtwarzać tekstury i struktury. Druk 3D jest technologią niedalekiej przyszłości ze względu na oszczędzanie zasobów w gospodarce zrównoważonego rozwoju. Niewykluczone, że na rynku pojawi się wtedy domowa drukarka jedzenia przetwarzająca żywność. Dzisiaj mówi się, że za pomocą druku 3D możemy uzyskać tylko sztuczne jedzenie, ale coraz mniej w tym prawdy.

Jak powstaje jedzenie z drukarki 3D

Pierwsze drukarki 3D powstały w latach 80. XX wieku. Obecnie są wykorzystywane w przemyśle i technice medycznej, np. do produkcji zindywidualizowanych implantów czy protez. W druku 3D trójwymiarowy obiekt jest budowany na podstawie modelu komputerowego lub skanu i utwardzany warstwa po warstwie.

Wykorzystywane do druku materiały obejmują tworzywa sztuczne i żywice, metal i ceramikę. Powstałe w ten sposób przedmioty mogą być drukowane łącznie z działającymi zawiasami, np. śrubą z nakrętką. Drukarki 3D można spotkać również w niektórych prywatnych gospodarstwach domowych, gdzie funkcjonują jako ciekawostka technologiczna. Tańsze modele radzą sobie z drukowaniem zabawek lub małych przedmiotów dekoracyjnych.

Druk 3d żywności – jakie są możliwości

Żywność z drukarki jest wykorzystywana w przemyśle spożywczym. Metoda jest podobna do tych, jak w przypadku innych substancji. Zamiast plastiku formowana jest np. roztopiona czekolada lub gotowane i przecierowe potrawy. W praktyce technologia jest daleka od upowszechnienia, gdyż proces produkcji przebiega powoli. Produkcja sztucznego brokuła trwa kilka godzin. Brokuł z pulpy spożywczej uzyskuje twardą konsystencję dopiero dzięki dodaniu substancji żelujących. 

Jedzenie z 3D jest zdrowsze niż sztuczna żywność z zastosowaniem azotynów i azotanów. Co to są azotany? To związki azotu pochodzenia roślinnego znajdujące się w żywności. Same w sobie są bezpieczne dla człowieka. Powszechność stosowania nawozów mineralnych przyczynia się jednak do wysokiego spożycia azotanów, których nadmiar w organizmie może przekształcić się do toksycznych azotynów.

Izraelska firma Aleph Farms we współpracy z Izraelskim Instytutem Technicznym Technion jako pierwsza na świecie wydrukowała gruby stek z antrykotu bez kości. Mięso powstało dzięki zastosowaniu nowej technologii biodruku 3D. Technologia polega na drukowaniu żywych komórek, które następnie przechodzą przez proces inkubacji, aby uzyskać rozmiar, teksturę i właściwości prawdziwego steku. W ten sposób uzyskano kawałek mięsa, który pod wieloma względami przypomina naturalne. Jak dotąd, tylko Singapur wyraził zgodę na dopuszczenie drukowanych artykułów spożywczych do ogólnej sprzedaży. Podobno szykuje się do tego Japonia.

Rodzaje jedzenia z drukarki 3d

Łatwo wydrukować można wiele słodkich potraw. Firmy z branży cukierniczej wykorzystują druk 3D do wykonywania napisów czy elementów dekoracyjnych z czekolady. W USA opracowano specjalną drukarkę jedzenia z dyszą, która rysuje ciastem naleśnikowym motywy takie, jak wieża Eiffla. Producenci urządzeń do użytku domowego mogą drukować słodkie masy spożywcze, takie jak cukier, czekolada, marcepan, pomada i makaron.

W Holandii wykorzystuje się możliwość druku 3D w przypadku takich produktów, jak przejrzałe owoce i poobijane warzywa czy czerstwy chleb. Żywność jest najpierw rozdrabniana i przetwarzana na pasty, które służą do przygotowania nowych potraw. Następnie drukarka spożywcza tworzy projekty przygotowane na komputerze. Ich celem jest nie tylko zapobieganie marnowaniu żywności, ale tworzenie atrakcyjnych kształtów, których uformowanie nie jest możliwe w kuchni tradycyjnej czy molekularnej.

Jedzenie dla astronautów

Technologia drukowania jedzenia przyda się podczas eksploracji kosmosu. Karmienie załogi misji kosmicznej nie jest łatwym zadaniem. Można dostarczyć uczestnikom misji indywidualnie zapakowane, przetworzone produkty, które nie ulegną zepsuciu, ale astronauci potrzebują wartościowego, zróżnicowanego pokarmu.

W statku kosmicznym nie ma miejsca ani warunków, by gotować standardowe posiłki oraz dać astronautom możliwość zdecydowania, na jakie jedzenie mają ochotę. NASA od dawna prowadzi więc działania mające pozwolić wykorzystać drukowanie 3D do wytwarzania żywności w kosmosie. Agencja ogłosiła nawet konkurs na opracowanie systemu pozwalającego wyżywić astronautów. Główna nagroda to milion dolarów, a wśród zgłoszonych projektów nie zabrakło rozwiązań z zastosowaniem druku 3D.

Nowoczesne technologie w rolnictwie

W rolnictwie druk 3D może mieć wiele różnych zastosowań. Przede wszystkim przedstawicieli tej branży interesuje możliwość dorabiania części rolniczych 3D. Zamiast czekać na sprowadzenie zużytej lub zepsutej części od producenta można na miejscu wydrukować element, który będzie idealnie dopasowany do maszyny. Części rolnicze 3D drukowane z tworzyw sztucznych lub ze sproszkowanego metalu będą tak samo wytrzymałe, jak oryginały.

Total
0
Shares
Dodaj komentarz

Brak połączenia z internetem